کلبه کوچک تنهایی

دوشنبه 29 مهر 1387:و اما آن ...

ترانه را در سکوتم بشنو
نور را در سیاهی ام ببین
فانوس را در سرمای حضورم لمس کن
رود را بر خشکی کویر تجسم کن
آغاز را در ختم روانم جستجو کن
و رویا را در بیداری ام بیفشان

نمیدونم باید از کدوم خوبیش بگم
بخاطر همین به احترامش سکوت میکنم

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ ++

ویرایش در [-] || [-]

[01:47 ق.ظ] || [+]

Comments []

پنجشنبه 7 شهریور 1387:آه ای آزادی

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [دوشنبه 29 مهر 1387] || [01:48 ق.ظ]

[03:08 ق.ظ] || [+]
Comments []

جمعه 3 خرداد 1387:دلم گرفت

من دلم گرفت ،
کی به کاروانسرای بین راه میرسیم؟!
مثل آنکه جاده جاودانه است ،
بر مدار خاکی زمین ،
کی به انتهای آب می رسیم ؟

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [-] || [-]

[10:05 ق.ظ] || [+]
Comments []

چهارشنبه 21 فروردین 1387:و ای عشق

شیشه عطر بهار لب دیوار زمان باز شکست و هوا پر شد از بوی خدا

.

.

ای عشق مدد کن که به سامان برسیم

چون مزرعه ی تشنه به باران برسیم

یا من برسم به یار یا یار به من

یا هر دو بمیریم و به پایان برسیم

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [دوشنبه 29 مهر 1387] || [02:26 ق.ظ]

[11:04 ق.ظ] || [+]
Comments []

دوشنبه 13 اسفند 1386:شنبه ...

تنهاییم رابا تو قسمت می کنم سهم کمی نیست
.
.
شنبه روز بدی بود"
در پی جمعه پر سعی تباه
ناشی از رفتن از چاله به چاه
حاکی از آخر راه
و افق تیره و تاریک و سیاه
و من رانده ز ما
در دریغ و بغض و آه
و توی نافی ما
سرخوش از بزم سپاه!!!

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [دوشنبه 13 اسفند 1386] || [12:03 ب.ظ]

[12:03 ب.ظ] || [+]
Comments []

چهارشنبه 24 بهمن 1386:خالیم ...

خالیم، خالی ِ خالی.
نه حرفی برای گفتن،
نه شعری برای سرودن،
نه فکری برای پرداختن،
و نه حتی قلبی برای دوست داشتن،
من تنهایم، تنهای تنها.

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [چهارشنبه 24 بهمن 1386] || [02:02 ق.ظ]

[02:02 ق.ظ] || [+]
Comments []

پنجشنبه 20 دی 1386:تاریكی ...

تاریكی دوران مرا فرا گرفته
خسته و فرسوده از زمان
به دنبال خلوتی میگردم
تا زخم های دلم را وارسی كنم
بوی تعفن آنها نفسم را گرفته
من رهایی را میجویم
نه مهلت التیام و درمان
آه كه چقدر تلخم
چقدر افسرده و مایوس
مرارت حیات در رگهایم جا گرفته
و من اسیر دست اندوه...
تنها و بی امان

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [دوشنبه 29 مهر 1387] || [02:38 ق.ظ]

[02:01 ق.ظ] || [+]
Comments []